hayat ne garip, hayat ne güzel

*
Kursta kayıt dönemindeyiz. Bir gün ben gidiyorum, bir gün diğer arkadaş.
Geçen hafta salı günüydü. Girdim kursa, müdüriyete geçmeden önce hafızların sınıfına uğrayıp, Fatma Hoca'ya selam verdim. Bir an durdu, gülümsedi, selamımı almadı bir türlü. "huu selamun aleyküm" diye yineledim.
"ya şimdi kapattım telefonu. Müftülükten M. Hoca aradı" dedi. Müftülükten aradılar mı geriliyoruz da biraz :)
10 dakika gecikmişim, laf olmasın aman. Hemen döndüm, aradım müftülüğü. M. Hoca çıktı. Selam sabah, hal hatır faslı. Kayıtlar ne durumda, gelen giden oluyor mu vs.  sordu, söyledim. Sonra şöyle devam etti konuşma:
-Herkes gitti bir sen kaldın.
-Yok hocam, bugün ben geldim. Yarın N. Hoca gelecek. Bir o geliyor bir ben.
-Onu demiyorum, seninle gelen sözleşmeli hoca hanımlar gittiler hep.
- (Şaşkınlık!) Nereye gittiler? Ayrıldılar mı?
-Evlenip yuva kurdular ya onu diyorum.
-Hmm evet.

Ondan sonra lafı uzatmadan kapattım bir şekilde telefonu. Durumu idrak edince muhabbeti çok komik buldum zira. Ayrıca çok yakışıksız bir kere ya hu!

*
Efendim, ama o gün çok güzel bir şey oldu. Müeddibe'ye umre ziyaretine gittim. Tarif ettiği yerde indim. İşten çıkıp beni alacak, eve beraber geçecektik. Ben erken gelince evi tarif etti, ben önden kendim geçtim. Yol üstünde beklemeyeyim diye.
Müeddibe'yle hiç görüşmek nasip olmamıştı evvelinde ama samimi, güzel bir münasebetimiz var(dı) hamdolsun. Şartlar öyle gerektrdi, müeddibenin olmadığı bir eve doğru yürüdüm vardım :) Allah biliyor ya, hiç de çekinmedim. Kardeşi pencerelrde karşıladı beni ablasından aldığı direktifle. Buyur edildim misafir odasına. Benim ardımdan umre ziyareti için gelen başka misafirler de oldu. Annesi de geldi, görüştük. Oturduk, sohbet haliyle kutsal topraklar üzerineydi. Kulağım sohbette, gözüm kitaplıklardaydı. Hurmalar yenildi, zemzemler içildi. Sonra bir ara müeddibenin annesi diğer misafire beni sordu. Kızımız kim oluyor? Onlar beni tanımaz, dedim :) Tanıştık sonra :)

Müeddibe gelince biz başka bir odaya geçtik. O anlattı, ben anlattım. Ortak arkadaş bulduk. Bu buluşlara bayılıyorum :) Çünkü arkadaş senettir, referanstır. Dostumun dostu dostumdur ;) İnternet üzerinden edindiğim arkadaşlıkların ekseriyetinde de bu var. Bilgisayarımdaki bazı sorunlar için müdürüme danışıyordum bir ara. "Online ulaşım" mı deniyor, hani bir bilgisayardan başka bir bilgisayara bağlanılıyor filan. Öyle bir durum oldu. Bana nasıl güveniyorsun, diye sordu. Senediniz sağlam, dedim.

Bir de çok şükür, en sık ettiğim dualardandır: Allahım, iyilerden eyle iyilerle karşılaştır.
Bu duamın hürmetine Mevlam koruyordur beni inşallah :)

Diyeceğim o ki, sohbet çok güzeldi. İkramlar vallahi çok lezzetliydi.
Benzer işlerle meşgul olduğum biriyle konuşmak, fikir alışverişinde bulunmak benim için çok verimli oluyor. Şevkleniyorum, imreniyorum, canlanıyorum. Benzer işler dememe bakmayın o çok daha güzel işler yapıyor. Maşallah.