Ne anneannem.. ne babaannem.. ne dedem.. ne de büyükbabam.. Dördü de yanımızda değiller, ahir dünyadalar. Bayramlarda onların elini öpemiyoruz ama.. Onların sevdiklerinin ellerini öpmeyi ihmal etmiyoruz.
Dün sıla-i rahim yaptık. Babamın amcasını ve yengesini, babaannemin mezarını ve köyümüzü, anneannemin teyzesini, annemin (üvey) teyzesini, annemin yengesini, anneannemin en büyük teyzesini, babamın teyzesini ve eniştesini ziyaret ettik. Yedi ev dolaştık, hayır dualar aldık. Bir de üstüne taptaze domatesler, biberler aldık.
Köyümüzde dalından incir, armut ve üzüm yedik. Bayramlıkları giyip köye gidince bağda bahçede üst başı temiz tutmaya çalışmanın derdine düştük :)
Geçen bayram gittiğimizde annemin teyzesinin beyini de görmüştük. Bu bayram yoktu. Dünyasını değiştirmişti.
Anneannemin teyzesini en son ziyaret ettiğimizde annemler ne güzel sohbet etmişlerdi büyük teyzeleriyle. Kanlı canlıydı teyze. Ne kadar sevinmişti annemleri görünce. Anneannemi yad etmişlerdi beraber. Bu bayram ise büyük teyze yataklara düşmüş, ağır bir hastalığın pençesindeydi. Şaşırdık, hem ne çok. Şifası için dua eyledik.
Bayramdan bayrama neler değişiyor? Kimler geliyor?..Kimler gidiyor?..
Nice bayramlara, sağlık afiyetle inşallah..
Benim de ne dedelerim ne de anneannem ve babaannem var. Onlar yıllardır yoktular bayramlarımda ama bu bayram babam da yoktu. Artık onsuz bayramlara da alışmalıyız.
YanıtlaSilHayırlı bayramlar, size ve tüm sevdiklerinize.
paylaşım için teşekkürler...
YanıtlaSilmerhaba
YanıtlaSilsevgilerimle